1. Η συνάρτηση παραγωγής εκθέματα Q = 0.25X0.5Y:
α. σταθερές αποδόσεις κλίμακας.
β. αυξανόμενες αποδόσεις κλίμακας.
γ. αυξάνεται και στη συνέχεια μειώνεται αποδόσεις κλίμακας.
δ. φθίνουσες αποδόσεις κλίμακας. 2. Ο νόμος των φθινουσών αποδόσεων: α. ασχολείται ειδικά με την φθίνοντος οριακού προϊόντος των παραγόντων σταθερών εισροών. β. αναφέρει ότι το οριακό προϊόν του μεταβλητού συντελεστή, θα πρέπει τελικά να μειωθεί καθώς όλο και περισσότερο χρησιμοποιείται. γ. μπορεί να προέρχεται αφαιρετικά. δ. δηλώνει ότι η ποσότητα μιας μεταβλητής εισόδου αυξάνει, με τις ποσότητες όλων των άλλων παραγόντων που παραμένουν σταθερές, η προκύπτουσα έξοδος πρέπει τελικά να μειωθεί. 3. Μια νέα αποτελέσματα της συνάρτησης παραγωγής ως εξής: α. μια νέα μισθολογική συμφωνία μετά από συλλογική διαπραγμάτευση. β. μια αύξηση της ζήτησης του προϊόντος. γ. μια μείωση στη διαθεσιμότητα των αναγκαίων εισροών. d. Η επιτυχής ολοκλήρωση του προγράμματος κατάρτισης που ενισχύει την παραγωγικότητα των εργαζομένων. 4. Η σχέση μεταξύ της παραγωγής και της μεταβολής σε όλες τις εισόδους μαζί είναι η: α. παραγωγικότητας των συντελεστών του συστήματος παραγωγής. β. νόμος των φθινουσών αποδόσεων. γ. επιστρέφει στην κλίμακα χαρακτηριστικό ενός συστήματος παραγωγής. d. επιστρέφει στον παράγοντα χαρακτηριστικό ενός συστήματος παραγωγής. 5. Όταν PX = $ 60, MPX = 5 και ΝΡΥ = 2, σε σχέση με τα επίπεδα απασχόλησης είναι οι καλύτερες δυνατές που παρέχονται: α. PY = 16,7 ¢. Β. PY = $ 24. Γ. PY = $ 60. Δ. PY = $ 150. 6. Όταν PX = $ 100, MPX = 10 και MRQ = $ 5, το οριακό προϊόν των εσόδων του Χ ισούται με: α. $ 100. Β. $ 50. Γ. $ 10. Δ. $ 5. 7. Οι αποδόσεις κλίμακας χαρακτηριστικό ενός συστήματος παραγωγής: a. μετριέται από τον τρόπο με τον οποίο είσοδοι μπορεί να μεταβάλλεται σε μια αδιάσπαστη περιθωριακό μόδας παρά επαυξητικά. b. απεικονίζει τη διακριτή, ή «άμορφο», ο τρόπος συνδυασμού των εισροών. γ. δείχνει τη σχέση μεταξύ της παραγωγής και της μεταβολής όλες τις εισόδους. δ. είναι η σχέση μεταξύ της παραγωγής και της μεταβολής σε μία μόνο από τις εισόδους που χρησιμοποιούνται. 8. Επιστρέφει με ένα συντελεστή δηλώνει τη σχέση μεταξύ της ποσότητας ενός ατόμου εισροής το οποίο χρησιμοποιείται και η: α. βέλτιστη κλίμακα μιας επιχείρησης. β. βέλτιστο μέγεθος των εγκαταστάσεων παραγωγής. γ. βέλτιστο μήκος των σειρών παραγωγής. δ. επίπεδο του προϊόντος που παράγεται. 9. Η έννοια οριακό προϊόν είναι: α. χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σχέση μεταξύ της παραγωγής και της μεταβολής σε όλες τις εισόδους σε συνάρτηση παραγωγής. β. η μεταβολή της εξόδου συνδέεται με μια μεταβολή μιας μονάδα σε ένα μεμονωμένο παράγοντα. c. συνολικό προϊόν χωρίζεται από τις μονάδες εισόδου αριθμό των απασχολουμένων. δ. η πλήρης έξοδος από ένα σύστημα παραγωγής. 10. Μια συνάρτηση παραγωγής περιγράφει τη σχέση μεταξύ της παραγωγής και: α. τεχνική πρόοδο. β. μία είσοδο. γ. του συνολικού κόστους. δ. όλες οι είσοδοι. 11. Σύνολο προϊόν διαιρείται με τον αριθμό των μονάδων των μεταβλητών εισόδου που χρησιμοποιούνται ισούται με: α. μέσο όρο των προϊόντων. β. οριακό προϊόν εσόδων. γ. αποδόσεις κλίμακας. δ. οριακό προϊόν. 12. Οριακό προϊόν είναι η αλλαγή στην έξοδο που συνδέεται με μια μεταβολή στη μονάδα: α. όλες οι είσοδοι. β. τεχνολογία. γ. κλίμακα. δ. μία είσοδο παράγοντα. 13. Όταν η κλίση της καμπύλης μέσης προϊόν ισούται με μηδέν: α. συνολικό προϊόν μεγιστοποιείται. b. επιστρέφει στην είσοδο της μεταβλητής αυξάνονται. γ. οριακό προϊόν ισούται με το μέσο όρο των. δ. οριακό προϊόν ισούται με το μηδέν. 14. Η συνολική παραγωγή μεγιστοποιείται όταν: α. μέσο όρο των προϊόντων ισούται με μηδέν. β. οριακό προϊόν μεγιστοποιείται. c. μέση προϊόν μεγιστοποιείται. δ. οριακό προϊόν ισούται με το μηδέν. 15. Μια καμπύλη ισοπαραγωγής αντιπροσωπεύει: α. συνδυασμοί εισροών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με το ίδιο κόστος. β. συνδυασμοί εισροών που μπορεί να παράγει αποτελεσματικά την ίδια απόδοση. γ. συνδυασμοί εξόδου που μπορεί να παραχθεί χρησιμοποιώντας αποδοτικά τον ίδιο συνδυασμό εισόδου. d. συνδυασμοί εξόδου που μπορεί να παραχθεί με το ίδιο κόστος. 16. Ορθή γωνία σχήματος isoquants αντανακλούν τις εισροές που είναι: α. τέλεια συμπληρώματα. β. τέλεια υποκατάστατα. γ. ατελή υποκατάστατα. δ. αναποτελεσματική. 17. Το οριακό επιτόκιο της τεχνικής υποκατάστασης είναι: α. η κλίση της καμπύλης του οριακού προϊόντος εσόδων. b. το οριακό προϊόν του είτε εισόδου. γ. μείον μία φορές ο λόγος του οριακού προϊόντων για κάθε είσοδο. δ. η κλίση της καμπύλης μιας isocost. 18. Οριακό προϊόν εσόδων ισούται με: α. τα οριακά έσοδα πολλαπλασιάζονται με οριακό προϊόν. β. οριακό προϊόν πολλαπλασιάζεται με το σύνολο των εσόδων. γ. τα συνολικά έσοδα πολλαπλασιάζονται με το συνολικό προϊόν. δ. οριακό έσοδο πολλαπλασιάζονται με το συνολικό προϊόν. 19. Μια επιχείρηση θα μεγιστοποιούν τα κέρδη τους χρησιμοποιώντας την ποσότητα της κάθε εισόδου όπου το περιθωριακό: α. προϊόν των εσόδων της κάθε εισόδου ισούται με την τιμή. του β. εσόδων ισούται με την τιμή της κάθε εισόδου. γ. το προϊόν της κάθε εισόδου είναι ίση. δ. το προϊόν της κάθε εισόδου ισούται με την τιμή του. 20. Αν τριπλασιασμό των ποσοτήτων των εισροών που χρησιμοποιούνται όλων διπλασιάζει την ποσότητα του προϊόντος που παράγεται, η ελαστικότητα παραγωγής: α. ισούται με ένα. β. είναι μεγαλύτερο από ένα. c. δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς περαιτέρω πληροφορίες. δ. είναι μικρότερη από ένα. 21. Η μέγιστη ισχύς που μπορεί να παραχθεί για μία δεδομένη ποσότητα εισόδου ονομάζεται: α. διακριτή συνάρτηση παραγωγής. β. παραγωγική λειτουργία. γ. συνεχής συνάρτηση παραγωγής. δ. ασυνεχή συνάρτηση παραγωγής. 22. Η επίδραση της εξόδου ανάλογη αύξηση σε όλες τις εισόδους ονομάζεται: α. αποδόσεις κλίμακας. β. επιστρέφει σε έναν παράγοντα. c. συνολικού προϊόντος. d. οριακό προϊόν. 23. Δεδομένου ότι η ποσότητα μιας μεταβλητής εισόδου αυξάνει, η προκύπτουσα ρυθμός αύξησης παραγωγής τελικά: α. πτώσεις. β. αυξάνεται. γ. γίνεται σταθερή. δ. κανένα από αυτά. 24. Οικονομική αποδοτικότητα επιτυγχάνεται όταν όλες οι επιχειρήσεις εξισώνουν το οριακό: α. προϊόντα και τις τιμές για όλες τις εισόδους. β. το κόστος όλων των εισόδων. γ. το προϊόν των εσόδων και των τιμών για όλες τις εισόδους. δ. γινόμενο όλων των εισόδων. 25. Όταν MRQ = $ 25, PX = $ 200, και MPX = 8, η απασχόληση των Χ: α. είναι η βέλτιστη. b. θα πρέπει να επεκταθεί. γ. θα πρέπει να συρρικνωθεί. δ. κανένα από αυτά.
Μεταφράζονται, παρακαλώ περιμένετε..
![](//elimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)